Άστεγος.gr... Άνεργος.... Ανασφάλιστος.... Στηρίζουμε τους συμπολίτες μας που βρέθηκαν από την μια μέρα στην άλλη χωρίς στέγη... χωρίς εργασία..... χωρίς ιατροφαρμακευτική ασφάλεια με τις σοσια-ληστρικές και τελευταία συριζέικες πολιτικές συνεπικουρούμενες από έναν άκρατο νεοφιλελευθερισμό....
Καλώς Ήρθατε
.......................* κιτρινισμένες λιθογραφίες * για τον Άνθρωπο και τις αξίες που χάνονται στην εποχή μας...
..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη... Νίκος Μπελογιάννης

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Η «Σχεδία» Της Υποστηριζόμενης Εργασίας, Στο τεύχος #52 της «σχεδίας» (Οκτώβριος 2017)

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ  ΑΝΑΖΗΤΗΣΤΕ ΤΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΩΛΗΤΕΣ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ, ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΑΛΛΟΥ



Στεκόμαστε αρωγοί στην απασχόληση, παρακολουθούμε ένα ταξίδι μέσα στην τρέλα, θέτουμε υποψηφιότητα για το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, βγαίνουμε βόλτα στην Τσιμισκή με ένα μετάλλιο στο στήθος, βιώνουμε το «κραχ» της παιδικότητας, διασταυρώνουμε τα ξίφη μας για την αλλαγή της ώρας, ανασύρουμε τις μνήμες πίσω από τις σκαλωσιές και μνημονεύουμε τα χιλιάδες θύματα των πύρινων συμφορών για τα οποία σπάνια μιλάει κανείς. 
 
Βέρμοντ, 1983. Το Υπουργείο Υγείας της αμερικανικής πολιτείας θα χρημaτοδοτήσει την ίδρυση 16 μη κερδοσκοπικών φορέων που παρέχουν συμβούλους απασχόλησης για να βοηθήσουν άτομα με κάθε είδους αναπηρία να επιλέξουν και να παραμείνουν σε μία αμειβόμενη θέση εργασίας. Τα αποτελέσματα του συγκεκριμένου μοντέλου θα αποδειχθούν άκρως θεαματικά. Το ποσοστό απασχόλησης των ατόμων με αναπτυξιακές διαταραχές θα εκτοξευθεί στο 48%, όταν ο μέσος όρος στις ΗΠΑ δεν υπερβαίνει το 19%. Το αμερικανικό παράδειγμα θα ακολουθήσουν ολοένα και περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη, αναπτύσσοντας εθνικές στρατηγικές για την προώθηση της υποστηριζόμενης απασχόλησης. Αντιθέτως, στη χώρα μας, ελλείψει μιας κεντρικά σχεδιασμένης και συστηματικής πολιτικής για την υποστηριζόμενη εργασία, είναι μετρημένες στα δάχτυλα δομές ψυχικής υγείας, κοινωνικοί συνεταιρισμοί και εξειδικευμένα κέντρα προστασίας νέων με νοητική υστέρηση που έχουν αναλάβει το ρόλο της πλαισιωμένης επαγγελματικής ένταξης κοινωνικά αποκλεισμένων συνανθρώπων μας. «Η αρωγή στην απασχόληση», είναι ο τίτλος του σχετικού ρεπορτάζ της «σχεδίας».
 
«Ταξίδι μέσα στην τρέλα». Η Έλιν Σακς, η πρώτη καθηγήτρια πανεπιστημίου με σχιζοφρένεια, μιλάει για τη ζωή της, την ανάγκη να καταπολεμηθούν ο στιγματισμός και οι προκαταλήψεις, αλλά και για  τα πράγματα που την κάνουν να νιώθει δυνατή, ελπίζοντας, ότι, έτσι, θα βοηθηθούν και άλλοι άνθρωποι που έχουν κάποια ψυχική ασθένεια. «Λένε ότι δεν υπάρχουν άλλοι σαν κι εμένα, τόσο υψηλής λειτουργικότητας. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Απλώς φταίει ότι το στίγμα είναι τόσο μεγάλο, που τα άτομα με ψυχικά νοσήματα δεν βγαίνουν στο προσκήνιο. Νομίζω πως είναι λάθος να λένε οι γιατροί στους ασθενείς με σχιζοφρένεια να περιορίσουν τις προσδοκίες τους. Εμένα μου είχαν πει να πιάσω δουλειά ως ταμίας σε ένα μαγαζί», υπογραμμίζει, ανάμεσα σε άλλα, η αμερικανίδα ακαδημαϊκός στη συνέντευξή της.
 
«Η πλατεία της ξενιτιάς». Ο σεναριογράφος της ταινίας «Amerika Square», η οποία είναι και η ελληνική υποψηφιότητα για τα Όσκαρ μιλάει στη «σχεδία» για την Αθήνα της ξενοφοβίας, των προσφυγικών ιστοριών πόνου, αλλά και της αλληλεγγύης. «Πιστεύω ότι σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού υπάρχει αυτό που θα λέγαμε υπόκωφος ρατσισμός, μια προδιάθεση ενάντια στο ξένο και το διαφορετικό, δεν έχουμε μάθει να το δεχόμαστε», σημειώνει, μεταξύ άλλων, στη συνέντευξή του ο Γιάννης Τσίρμπας. 
 
Μια ξεχωριστή παρέα ανθρώπων ταξίδεψαν μέχρι το Όσλο, διέπρεψαν στα γήπεδα και επέστρεψαν, έχοντας αποδείξει πρώτα στους εαυτούς τους ότι μπορούν και θα τα καταφέρουν. Και αν στην περσινη διοργάνωση της Γλασκώβης, τα μέλη της αποστολής κάλυπταν σχεδόν όλα τα ηλικιακά γκρουπ, στο φετινό Παγκόσμιο Κύπελο Αστέγων στα γήπεδα της Νορβηγίας, η ομάδα αποτελούνταν κυρίως από νέα παιδιά. Πέρσι, στην καλύτερη επτάδα συμπεριλήφθηκε η πορτιέρο μας η κ. Στέλλα. Φέτος, ήταν η σειρά του Αποστόλη να μπει σε αυτό το ακόμη πιο ξεχωριστο κλαμπ. Βραβεύτηκε, και μαζί του βραβεύτηκε όλη η αποστολή. Ο Αποστόλης, μέχρι την προσγείωση του αεροπλάνου στην Αθήνα, εξακολουθούσε να φορά με καμάρι το πολύτιμο μετάλλιο-αναγνώριση στο στήθος. Πολύ πιθανόν να το φορά ακόμη εκεί στην Τσιμισκή όπου στέκεται καθημερινά για να πουλήσει τη «σχεδία». «Στην Τσιμισκή με το μετάλλιο», είναι ο τίτλος του σχετικού θέματος.
 
«Το “κραχ” της παιδικότητας». Στη Νέα Υόρκη, ο αριθμός των μαθητών που ζουν υπό συνθήκες αστεγίας, επηρεάζοντας σε δραματικό βαθμό τις ευκαιρίες μόρφωσής τους, ξεπερνάει τις 100.000, ενώ εκτιμάται ότι ένας στους επτά μαθητές στην αμερικανική μητρόπολη θα μείνει άστεγος για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσιμης περιόδου για τη ζωή του. Την ίδια ώρα, το δημοτικό πρόγραμμα ίδρυσης 225 νέων ξενώνων φιλοξενίας αστέγων προχωράει με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς, εν μέρει λόγω των αντιδράσεων των περιοίκων, που φοβούνται ότι θα υποβαθμιστεί η γειτονιά τους. 
 
Το αρχοντικό στο οποίο έζησε ο ποιητής Ναπολέων Λαπαθιώτης στα Εξάρχεια, ο αποκαλούμενος και «Έλληνας Όσκαρ Ουάιλντ», χαρακτηρίστηκε διατηρητέο ιστορικό και αρχιτεκτονικό μνημείο το 1984. Έκτοτε, δεν έχει υπάρξει, ωστόσο, καμία περέμβαση στο οίκημα. Είναι τις μνήμες πίσω από την εγκατάλειψη και τις σκαλωσιές του επιβλητικού νεοκλασικού που ανασύρει η «σχεδία».
 
«Η ψυχή σε ακινησία». Πώς είναι δυνατόν στα θύματα των πυρκαγιών να μην προσμετρώνται τα χιλιάδες ζώα που καίγονται, αναρωτιέται, δικαίως, με θυμό, ένας αναγνώστης της «σχεδίας». «Θα περιμένω κάποτε να ακούσω από κάποιον από τους διάφορους “αρμόδιους της ζωής” να μνημονεύει, έστω από στατιστικό χρέος, και όλα αυτά τα αναρίθμητα ζωντανά θύματα των πύρινων συμφορών», σημειώνει.
 
«Μια ώρα δύσκολη». Υποστηρικτές και ενάντιοι διασταυρώνουν τα ξίφη τους για τις θετικές και αρνητικές επιπτώσεις της καθιερωμένης αλλαγής της ώρας δυο φορές το χρόνο. Και ενώ κανείς δεν  μπορεί να πει με σιγουριά αν είναι καλό ή κακό να αλλάζουμε την ώρα, λιγότερο από το 40% των χωρών του κόσμου χρησιμοποιούν τη θερινή ώρα, την ίδια στιγμή που στις ΗΠΑ 11 πολιτείες έχουν ζητήσει να την εφαρμόσουν μόνιμα. 
 
Ακόμη, επιστρέφουμε στη Δημητσάνα της δεκαετίας του ’20 μέσα από την ιστορία ενός κλαρίνου και κάνουμε νέες εγγραφές στο τακτικό ημερολόγιο της «σχεδίας». Οι «Ακροβάτες» Ελένη Πασσά και Κώστας Νικολάου αφηγούνται στιγμές από την κοινή τους προσωπική και καλλιτεχνική πορεία. Ο Γιώργος Μπαζίνας εξηγεί πώς ένας απλός περίπατος μπορεί να οδηγήσει σε σαράντα χρόνια μίζερου εργασιακού βίου. Ο φακός του Γιάννη Ζινδριλή καταγράφει στιγμιότυπα από τη μεγάλη γιορτή της «σχεδίας», ενώ κορυφαίοι έλληνες γελοιογράφοι σχολιάζουν με το πενάκι τους αυτά που συμβαίνουν γύρω μας και μέσα μας. Κλείνουμε τραπέζι σε έναν παλιό καφενέ σε μια γειτονιά του κέντρου της πόλης, ο οποίος χαρακτηρίζεται από τη συνύπαρξη των γενεών, την ιστορική συνέχεια και τη μετρημένη οικειότητα, ενώ δοκιμάζουμε ρύζι με φασόλια και τηγανητό κρέας από έναν προγραμματιστή από το Εκουαδόρ, που από τις ξύλινες κατοικίες του Γουαγιακίλ θα βρεθεί «μετανάστης του έρωτα» στην Αθήνα. 
 
Αυτά και άλλα πολλά. Στο τεύχος #52 της «σχεδίας» (Οκτώβριος 2017), που κυκλοφορεί στους δρόμους της πόλης από την Τετάρτη  27 Σεπτεμβρίου 2017. 

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Να μην προχωρήσει η εκκένωση της «κοινωνικής πολυκατοικίας» στην Μπουμπουλίνας 36

koinoniki_polykatoikia.jpg

Είναι προκλητικό να διαλαλεί ο δήμος ότι ανακουφίζει την αστεγία με κυλιόμενα οχτάμηνα φιλοξενίας οικογενειών, που το μόνο που καταφέρνουν είναι να ανακυκλώνουν τη δυστυχία 
EUROKINISSI / ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ

Είναι προκλητικό να διαλαλεί ο δήμος ότι ανακουφίζει την αστεγία με κυλιόμενα οχτάμηνα φιλοξενίας οικογενειών, που το μόνο που καταφέρνουν είναι να ανακυκλώνουν τη δυστυχία

Η απόφαση του Δήμου Αθηναίων να βάλει τέλος στη λειτουργία της «κοινωνικής πολυκατοικίας» στην οδό Μπουμπουλίνας 36, όπου βρήκαν καταφύγιο άστεγοι, γυναίκες, άνδρες και παιδιά ιδιαίτερα ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, είναι μια άκαρδη ενέργεια.

Το λουκέτο του δημάρχου Καμίνη, με τη διακοπή της σύμβασης με το Ιδρυμα Χατζηκώνστα, ιδιοκτήτη του κτιρίου, και την ανακοίνωση ότι διακόπτει την παροχή ρεύματος και νερού στην «κοινωνική πολυκατοικία» είναι μια κραυγαλέα παραδοχή της χρεοκοπίας των εξαγγελιών για αντιμετώπιση των προβλημάτων των αστέγων της Αθήνας.
Αντί να διεκδικήσει ο δήμος χρηματοδότηση από το κράτος για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, για τη στήριξη ενός προγράμματος στέγασης των αστέγων της πόλης, προχωρά στη βάρβαρη κατεδάφιση των βημάτων που ο ίδιος ξεκίνησε τρία χρόνια πριν.
Είναι απαράδεκτο να πιέζονται οι κάτοικοι να αποδεχτούν το διασκορπισμό τους σε «ξενώνες» και πρόχειρες λύσεις που τους πισωγυρίζουν κοινωνικά. Μόλις για δύο από τις δέκα οικογένειες υπόσχεται ο δήμος μεταφορά σε άλλα διαμερίσματα.
Είναι προκλητικό να διαλαλεί ο δήμος ότι ανακουφίζει την αστεγία με κυλιόμενα οχτάμηνα φιλοξενίας οικογενειών που το μόνο που καταφέρνουν είναι να ανακυκλώνουν τη δυστυχία.
Δεν θα πληρώσουν οι άστεγοι τα σπασμένα των χρεοκοπημένων μνημονίων για την αποπληρωμή του χρέους και των περικοπών για τη διατήρηση των πλεονασμάτων του προϋπολογισμού.
Την ίδια στιγμή που ο δήμος υποβάλει τις οικογένειες αυτές στον βιασμό της έξωσης για άλλη μια φορά, σπαταλιούνται εκατομμύρια για «πιλοτικά έργα βιτρίνας» για χάρη των μεγαλοξενοδόχων και μεγαλεμπόρων του ιστορικού και εμπορικού κέντρου της Αθήνας.

Την ίδια ώρα που ο δήμος πετάει ανήλικα παιδιά στον δρόμο, δεν έχει γίνει καμία νύξη για το υπέρογκο ποσό της σύμβασης μεταξύ Ιδρύματος Χατζηκώνστα (Εκπαιδευτικής Μέριμνας Νέων) και δημάρχου Αθηναίων.

Καλούμε τον Δήμο της Αθήνας να εγκαταλείψει το σχέδιο εκκένωσης της πολυκατοικίας και να δώσει λύση συνέχισης της παραμονής των αστέγων στα υπάρχοντα διαμερίσματα.
Τρία χρόνια τώρα οι άνθρωποι οργάνωσαν τις ζωές τους και είναι απαράδεκτο με φιρμάνια να τις ξηλώνουν γραφειοκρατικοί μηχανισμοί του Δήμου της Αθήνας.
Καλούμε τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες της Αθήνας, τα σωματεία των δήμων, τα κινήματα που αντιστέκονται στις γειτονιές στη φτώχεια και τα μνημόνια, να μην επιτρέψουμε την εκκένωση της «κοινωνικής πολυκατοικίας», τη διακοπή του νερού και του ρεύματος από τον Δήμο Αθηναίων.
Θα βρεθούμε την Πέμπτη 31 Αυγούστου στις 2 μ.μ. στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της Αθήνας διεκδικώντας τη συνέχιση της λειτουργίας της «κοινωνικής πολυκατοικίας» στην οδό Μπουμπουλίνας 36.

** Πέτρος Κωνσταντίνου, δημοτικός σύμβουλος Αθήνας, Στάθης Δρογώσης, δημοτικός σύμβουλος Αθήνας, Εφη Γαρίδη, κοινοτική σύμβουλος 4ο, Ολγα Κλείτσα, κοινοτική σύμβουλος 5ο, Βάσω Ακριβού, κοινοτική σύμβουλος 6ο, Ευαγγελία Μεταξά, κοινοτική σύμβουλος 7ο 

__________
http://www.efsyn.gr/arthro/na-min-prohorisei-i-ekkenosi-tis-koinonikis-polykatoikias-stin-mpoympoylinas-36

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Εξωση από την Κοινωνική Πολυκατοικία
«Να μη γίνουμε άστεγοι ξανά»
Αλληλεγγύη με ημερομηνία λήξης

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

ΥΠΝΩΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΑΣΤΕΓΟΥΣ δημιουργείται στην Πάτρα, από τον Δήμο!...


ΥΠΝΩΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΑΣΤΕΓΟΥΣ δημιουργείται στην Πάτρα, από τον Δήμο!...


(...Πάει να στήσει κομμουνιστικό κράτος εκείνος ο Πελετίδης!.. "Άκρως επικίνδυνος διά την τάξιν του Συστήματος και διά το Σύστημα της τάξεως εις την αχαϊκήν πρωτεύουσα κώμην και ουχί μόνον..."
 -Δ.Τζ.)
~~~~~
Την ίδρυση και λειτουργία υπνωτηρίου δυναμικότητας 90 ατόμων προωθεί ο Δήμος Πατρέων με βάση τις καταγεγραμμένες ανάγκες την τελευταία πενταετία. Η δομή θα λειτουργεί συμπληρωματικά στον Κοινωνικό Οργανισμό και θα έχει στόχο την κάλυψη επειγουσών στεγαστικών και βιοτικών αναγκών των αστέγων.
Το έργο προτάθηκε να υλοποιηθεί μέσα από το επιχειρησιακό πρόγραμμα Δυτικής Ελλάδας. Θα παρέχει ασφαλή διαμονή τη νύχτα, παροχή βασικών αγαθών σε τροφή και ένδυση / υπόδηση, παροχή υποστηρικτικών υπηρεσιών για την βελτίωση της ποιότητας ζωής των αστέγων ενώ εκτιμάται ότι θα ενισχύσει την κοινωνική συνοχή και θα άρει την περιθωριοποίηση και τον κοινωνικό αποκλεισμό των ωφελουμένων.
Το υπνωτήριο θα αποτελεί δομή άμεσης φιλοξενίας και θα λειτουργεί μόνο κατά τη διάρκεια της νύχτας για να καλύπτει επείγουσες στεγαστικές ανάγκες όσων διαβιούν στο δρόμο. Θα παρέχει υπηρεσίες διανυκτέρευσης, ατομικής φροντίδας και υγιεινής, ψυχοκοινωνικής στήριξης και διασύνδεσης με υπηρεσίες μακροχρόνιας στέγασης , σίτισης, ψυχολογικής υποστήριξης, νομικής συνδρομής, συμβουλευτικής, υγείας, πρόνοιας, κοινωνικής και εργασιακής επανένταξης.
Τα τελευταία πέντε χρόνια οι κοινωνικές υπηρεσίες του δήμου κατέγραψαν δυνητική αύξηση των αστέγων από τις έρευνες που έκαναν και από τις κοινωνικές συνθήκες που επικρατούν στην Πάτρα.
Ειδικότερα οι υπηρεσίες που θα παρέχονται στους αστέγους θα είναι: Φιλοξενία κατά την διάρκεια της νύκτας, ατομική υγιεινή και παροχή ειδών υγιεινής, χρήση πλυντηρίων, παροχή ειδών ένδυσης και υπόδησης, φύλαξη προσωπικών αντικειμένων, βασική υγειονομική φροντίδα και φαρμακευτική αγωγή όταν απαιτείται, παροχή τουλάχιστον ενός γεύματος, ψυχοκοινωνική στήριξη, δράσεις δικτύωσης και διασύνδεσης με υπηρεσίες στέγασης, σίτισης, ψυχολογικής υποστήριξης , νομικής συνδρομής, συμβουλευτική υγείας, πρόνοιας, κοινωνικής και εργασιακής επανένταξης.
Το υπνωτήριο θα λειτουργεί σε συνέργεια με το Ανοικτό Κέντρο Ημέρας καθώς σε πολλές περιπτώσεις οι ωφελούμενοι είναι τα ίδια άτομα, ώστε να μην υπάρχει αλληλοκάλυψη στα θεματικά πεδία παρέμβασής τους. Στο πλαίσιο αυτό της δομής του υπνωτηρίου και με την σύμφωνη γνώμη του ωφελούμενου θα εκπονείται από το επιστημονικό προσωπικό της δομής το Ατομικό ή Οικογενειακό Σχέδιο Κοινωνικής Επανένταξης, το οποίο θα περιλαμβάνει τον προγραμματισμό ενεργειών για τις διαδικασίες διασύνδεσης του ωφελούμενου και των μελών της οικογένειάς του με συγκεκριμένους φορείς σίτισης, ψυχολογικής υποστήριξης , νομικής συνδρομής κ.ο.κ.
Με την ένταξή τους στη δομή οι φιλοξενούμενοι θα υποχρεώνονται σε ιατρικές εξετάσεις για μεταδιδόμενα νοσήματα ενώ μέχρι να ολοκληρώσουν τη διαδικασία των ιατρικών εξετάσεων θα διαμένουν σε ειδικούς χώρους.
Απαραίτητη προϋπόθεση για ένταξη στη δομή θα είναι οι ωφελούμενοι να διαβιούν στον δρόμο ή να στερούνται με οποιονδήποτε τρόπο πρόσβαση σε κατοικία. Δεν θα τίθεται κατ' αρχήν περιορισμός ως προς τη γεωγραφική προέλευση των ωφελουμένων. Η δομή θα λειτουργεί καθημερινά επτά ημέρες την εβδομάδα από 21:00-9:00.
Το προσωπικό που προβλέπεται να απασχοληθεί με συμβάσεις ορισμένου χρόνου (36 μήνες) είναι: ΠΕ/ΤΕ Κοινωνικός Λειτουργός (3 θέσεις), ΤΕ Διοικητικός, ΔΕ νυχτοφύλακες (δύο θέσεις), ΥΕ προσωπικό καθαριότητας, ΥΕ Γενικών καθηκόντων (3 θέσεις).
ΜΙΧΑΛΗΣ ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ
____________
pelop.gr
Πηγή: http://anemosantistasis.blogspot.com/…/…/blog-post_877.html…

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

«Έφυγε» από τη ζωή ο «άστεγος του Ελληνικού»

ΚΟΙΝΩΝΙΑ // ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΝΤΡΟΠΗ! 
      Κοινωνία ο καθρέπτης σου είμαι!!!

Νεκρός βρέθηκε την Κυριακή ο Μάνθος Ζυμάρης, γνωστός και ως ο «άστεγος του Ελληνικού».

Ο Μ. Ζυμάρης, ο οποίος είχε εντοπιστεί στο Ελληνικό από δημοσιογράφο της Daily Mail που βρέθηκε εκεί για να καλύψει το προσφυγικό θέμα, ζούσε μαζί με την κόρη του στα χαλάσματα ενός παρατημένου καφέ. Μάλιστα η κόρη του Μαρία, είχε αποκαλύψει στην δημοσιογράφο πως έψαχναν τη νύχτα φαγητό στα αποφάγια των μεταναστών.
O 82χρονος βρέθηκε νεκρός από την αστυνομία και σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες ο θάνατος του αποδίδεται σε παθολογικά αίτια.


________________
http://egertirio-kata-mnimoniou.blogspot.gr/

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017

Κοπή πίτας και λαχειοφόρος αγορά στο στέκι «π»

 δομές αλληλεγγύης

Εδώ και λίγους μήνες δημιουργήθηκε το «π», ένα στέκι γειτονιάς ανοιχτό και φιλόξενο στα Πατήσια (Καμπούρογλου 44 και Σαμαρά) που αποδεικνύει ότι μέσα σε δύσκολες συνθήκες η συλλογικότητα και η αλληλεγγύη μπορούν να είναι η απάντηση.
Με στόχο να δημιουργηθεί ένας χώρος που θα βάλει το λιθαράκι του για την κοινωνία που οραματιζόμαστε, το στέκι στεγάζει προβληματισμούς και διεκδικήσεις σε τοπικό ή κεντρικό επίπεδο, δομές και δράσεις αλληλεγγύης αλλά και δίνει μια πολιτιστική ανάσα που τόσο έχουμε ανάγκη σ’ αυτούς τους καιρούς.
Ο νέος χώρος χωράει όσους και όσες στις εποχές της κρίσης προσπαθούν να ανιχνεύσουν έναν άλλο τρόπο ζωής βασισμένο στην αλληλεγγύη, την κοινή δράση, τον δημοκρατικό διάλογο, όσους και όσες εξακολουθούν να αντιστέκονται σε απάνθρωπες και άδικες μνημονιακές πολιτικές, ρατσιστικές-φασιστικές-σεξιστικές αντιλήψεις, λογικές καταστολής και περιορισμού των δικαιωμάτων καθώς και σε ό,τι υποβαθμίζει ακόμα περισσότερο την περιοχή που ζούμε.
Μέσα στους τρεις μήνες λειτουργίας του έχουν ήδη γίνει τα πρώτα βήματα καθώς έχουν οργανωθεί συζητήσεις πάνω σε επίκαιρα θέματα, αλλά και λειτουργούν πλέον τέσσερις σταθερές εβδομαδιαίες δραστηριότητες:
• Προβολές ταινιών με ελεύθερη είσοδο κάθε Παρασκευή, ώρα 20:00
• Δωρεάν μαθήματα σε παιδιά δημοτικού κάθε Σάββατο ώρα 12:00
• Δωρεάν μαθήματα Τάι Τσι κάθε Τρίτη ώρα 18.30
• Μαθήματα σκάκι κάθε Δευτέρα ώρα 18.30
Αύριο (Σάββατο 4 Φλεβάρη) στις 8 το βράδυ το στέκι θα πραγματοποιηθεί η κοπή πίτας για το 2017, κατά τη διάρκεια της οποίας μπορείτε να προσφέρετε προϊόντα για τη λαχειοφόρο αγορά που έχει στόχο την απαραίτητη οικονομική ενίσχυση του εγχειρήματος.
♦ Το στέκι «π» είναι ανοικτό κάθε Τρίτη και Παρασκευή (18.00-23.00)
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Για ό,τι ενώνει τους ανθρώπους

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Φωτογραφίζει με πάθος τους άστεγους του Λος Αντζελες

     ΗΠΑ, άστεγοι, φωτογραφία    

astegos-usa6.jpg

Αστεγος- ΗΠΑΣυνάντησα τον Jerome μια δύσκολη μέρα για αυτόν. Οταν τον ρώτησα σε ποιο σχολείο πήγε, ξέσπασε σε κλάματα..

Ο Φρανκ είναι ένας «νουάρ» αστυνομικός στους δρόμους του Λος Αντζελες, ταυτόχρονα όμως ένας ευαίσθητος και ταλαντούχος φωτογράφος.
Περνάει πολύ χρόνο με τους άστεγους στους δρόμους του Λος Αντζελες.
Εχει αναπτύξει προσωπική σχέση με αυτούς τους ανθρώπους και από τις φωτογραφίες φαίνεται πόσο τον εμπιστεύονται και του επιτρέπουν να φωτογραφίσει τις ψυχές τους.
Αστεγος- Λος Αντζελες
Οταν ξεκινήσαμε να μιλάμε στο inbox του Instagram και μου είπε ότι είναι αστυνομικός, μου θύμισε τον Πάκο, τον πρωταγωνιστή του βιβλίου «Το μαύρο Αλγέρι» του Μορίς Ατιά.
Ο Πάκο, γιος Ισπανού αναρχικού, είναι αστυνομικός, αλλά το μεγάλο του πάθος είναι οι τέχνες και ο κινηματογράφος.
Αστεγη στο Λος ΑντζελεςΔεν θυμάμαι το ονόμά της, της έδωσα λίγα χρήματα για τα Χριστούγεννα | 
⚫ Φρανκ, ποιο ήταν το κίνητρο να ασχοληθείς με τη φωτογραφία;
Ενας φίλος φωτογράφος είδε εικόνες που είχα τραβήξει με το κινητό και μου είπε ότι είχα καλό μάτι για φωτογραφία...
Μου είπε ότι θυσιάζω το ταλέντο μου με το τηλέφωνο και ξεκίνησε να μου εξηγεί τις βασικές γνώσεις που χρειάζονται για να φωτογραφίσεις με μια κανονική φωτογραφική μηχανή.
Με μεγάλο ενθουσιασμό και περιέργεια ξεκίνησα να φωτογραφίζω χειροκίνητα και να «συλλαμβάνω» μια εικόνα με τον τρόπο που τα μάτια τη βλέπουν.
Αστεγος - Λος ΑντζελεςΠήγαινε στην περιοχή Boston γιατί κατάγεται από κει. Δεν μου είπε το όνομά του, το κράτησε για τον εαυτό του | 
⚫ Τι σημαίνει η φωτογραφία για σένα;
Σ' ένα κομβικό σημείο της ζωής μου έπεσα σε αδιέξοδο στην προσωπική μου ζωή, μία κατάσταση που πραγματικά μου προκαλούσε θλίψη...
Τελικά πήρα τη ζωή μου πίσω και αυτό μ' έκανε πιο δυνατό και ταυτόχρονα πιο συμπονετικό για τους ανθρώπους που υποφέρουν από κατάθλιψη και είναι δυστυχισμένοι.
Αστεγος - Λος ΑντζελεςΔεν μου είπε το όνομά του, μιλήσαμε για μπέιζμπολ, καθώς ακούγαμε ραδιόφωνο που είχε κρεμασμένο στον λαιμό του | 
Οι δύσκολες στιγμές της ζωής μου δεν συγκρίνονται στο ελάχιστο με τις δύσκολες στιγμές άλλων ανθρώπων σ' αυτόν τον κόσμο.
Είχα πάντα οικογενειακή στήριξη, οι άνθρωποι των δρόμων έχουν μόνο τον εαυτό τους για να ξεπεράσουν τους δύσκολους καιρούς...
Με τη φωτογραφική μου μηχανή θέλω να δείξω τον πόνο και τη μοναξιά που βιώνουν οι άστεγοι, για να μην ξεχνάμε αυτούς που υποφέρουν.
Αστεγη- Λος ΑντζελεςΣυνάντησα την Ελίζαμπεθ στο Montclair. Τη ρώτησα αν πεινούσε για να της αγοράσω φαγητό, είπε ότι δεν πεινούσε αλλά λίγα ψιλά θα τα εκτιμούσε. Εθισμένη σε χημικές ουσίες | 
 Αν θέλετε να δείτε τη δουλειά του Frank Montes κάντε αναζήτηση στο Instagram. Η ταυτότητα του είναι: @3m_streetexposure/If you want to see the work of Frank Montes search Instagram. Id: @3m_streetexposure

Frank is the «Noire Cop», a sensitive and talented photographer who works in the streets of L.A. as a police officer.
He spends a lot of time with the homeless people of Los Angeles and he has personal relationship with them, that's why they trust him and let him take pictures of their souls.
When we started chatting and he told me that he is a police-officer, he reminded me of Paco, the basic character of the black Alger (Alger la Noire), a noir novel written by Maurice Attia.
Paco is a police officer, son of a spanish anarchist during the spanish civil war, but into arts and especially movies.

What was the motive to start photography?

I had a friend photographer who saw some of my pictures on my phone and told me I had a very good eye for photography....He told me I was wasting talent taking pics with my phone....he started showing me the basics of shooting with a real camera.... I became intrigued with trying to shoot in manual mode and capturing an image the way your eye sees it....

What photography means to you?

At one point in my life I hit a crossroad in my personal life that was really depressing to me.....
I eventually got my life back together.... it made me stronger and at the same time more compassionate for those living a life of depression and unhappiness.... My hard times didn't even come close to the hard times others have in this world......
I had family support. Those in the streets have no one but themselves to get through their tough times... I wanted to show the pain and the loneliness of the homeless with my camera so we don't forget those who are suffering...
___________

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

Οι άστεγοι της Αθήνας τις άγριες νύχτες της «Αριάδνης»

astegos_1.jpg

Ακόμα και με πολλούς βαθμούς κάτω από το μηδέν υπάρχουν συμπολίτες μας 
που κοιμήθηκαν σε σταθμούς μετρό ή και στις μόνιμες καβάντζες τους | ΦΩΤ.: ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΘΙΟΥΔΑΚΗΣ
Ο χιονιάς αυτός ήταν μια κάποια λύσις. Δεν ξέρω πώς θα φαινόταν στον Καβάφη η παράφραση των «βαρβάρων» του, αλλά δεν μπορώ να σταματήσω να τη σκέφτομαι όσο οι ώρες περνούν και η «Αριάδνη» δεν απλώνει τον μίτο της στην Αθήνα.
Αν κανείς πιστέψει τα μίντια, δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα άλλο παρά τον χιονιά για να δούμε άσπρη μέρα: όπως άλλοτε κονταροχτυπιούνταν οι σεισμολόγοι, τώρα είναι οι μετεωρολόγοι οι σταρ της μικρής οθόνης.
Κι όπως λατρεύουμε να μισούμε ο ένας τον άλλον, τώρα είναι και ο χιονιάς που θα μας διχάσει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και η καινούργια θνησιγενής μας λατρεία έγινε το τσεκάρισμα της θερμοκρασίας στα κινητά μας τηλέφωνα.
Ο χιονιάς αυτός ήταν μια κάποια λύσις στην γκρίζα μας καθημερινότητα. Αλλά ενύχτωσε κι ο χιονιάς δεν ήρθε (στην Αθήνα, πάντα).
Αστεγοι, Αθήνα
ΦΩΤ.: ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΘΙΟΥΔΑΚΗΣ
Ηρθε όμως μια παγωνιά απίστευτη κι έβαλε την πόλη βαθιά στα διαμερίσματα και στα σπίτια της. Στον δρόμο έμειναν εκείνοι που ζουν εκεί: οι ανέστιοι της Αθήνας.
Κι όσοι από αυτούς δεν φιλοξενούνται σε ξενώνες, δεν εγκαταλείπουν έτσι εύκολα τις καβάντζες τους.
Ο Μιχάλης, που περπατάει απόψε μαζί μας στην έρημη Αθήνα, είναι πωλητής του περιοδικού δρόμου «Σχεδία». Ζει στον δρόμο από τότε που του έκλεψαν το επαγγελματικό φορτηγό του κι έχασε τη δουλειά του. Τώρα φιλοξενείται σ' έναν από τους ξενώνες.
«Σε εντυπωσιάζει η θερμοκρασία γιατί δεν έχεις συνηθίσει, εμείς αντέχουμε και υπό το μηδέν», λέει ο Μιχάλης. «Είναι τρομακτικό όταν πρωτοβγαίνεις στον δρόμο, νιώθεις απελπισμένος. Ωστόσο, υπάρχουν και δομές και υποδομές και ΜΚΟ και εθελοντές και άνθρωποι που θα σε στηρίξουν. Μπορείς να το παλέψεις και να ξανασταθείς στα πόδια σου».

«Μη μας ξεφτιλίζετε...»

Αστεγοι, Αθήνα
ΦΩΤ.: ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΘΙΟΥΔΑΚΗΣ
Η ματιά του Μιχάλη είναι σίγουρα μαχητική κι αισιόδοξη. Στον αντίποδα ακριβώς βρίσκονται τα μάτια του Μάριου, της Ιζαμπέλας, του Τάκη, του Χρήστου.
Τέσσερις άνθρωποι που βρήκαν καταφύγιο στο μετρό της Ομόνοιας, έναν από τους τρεις σταθμούς που έμειναν ανοιχτοί όλη τη νύχτα.
«Τι θέλετε, ρε, να δείτε κι εσείς την ξεφτίλα και να τη φωτογραφίσετε;» Ο Τάκης είναι 36 χρόνων και ζει τα τελευταία πέντε χρόνια στον δρόμο. Απόψε έχει ξαπλώσει σ' αυτή τη γωνιά του μετρό.
Εχει καλούς λόγους να είναι θυμωμένος: το σημείο βρίσκεται σε κοινή θέα και το μόνο που προσφέρει μια κάποια ιδιωτικότητα στους ανθρώπους είναι μια κορδέλα.
Στο Μοναστηράκι, μόνο ένας άνθρωπος έχει ξαπλώσει στο σημείο που έχει παραχωρηθεί κάτω από τη σκάλα που οδηγεί στην αποβάθρα προς Κηφισιά.
Αστεγοι
ΦΩΤ.: ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΘΙΟΥΔΑΚΗΣ
Στο Μεταξουργείο, στα εκδοτήρια, μπροστά από τα έργα του Φασιανού, κάποια ελάχιστα τετραγωνικά έχουν αποκλειστεί με κορδέλα και μια φωτοτυπία εξηγεί: «χώρος προσωρινής φιλοξενίας αστέγων».
Το έργο -από τη μακρινή πια εποχή του 2001 και της ισχυρής Ελλάδας- λέγεται «Ο μύθος της γειτονιάς μου» και πλέον γίνεται στοιχείο μιας άλλης, καινούργιας εικόνας: το όλο σκηνικό θα μπορούσε και να επιγράφεται «Ο μύθος της χώρας μου».
Ομως, νομίζω, είναι κυρίως τα βλέμματα των άλλων που κάνουν τη συνθήκη εξευτελιστική και τους ανθρώπους που προσπαθούν να κοιμηθούν στην Ομόνοια θυμωμένους.
Είναι τα κορίτσια με τα καλά τους φορέματα για τη σαββατιάτικη βόλτα που χαχανίζουν, είναι οι μεσόκοποι που κουνούν το κεφάλι, είναι οι γιαγιάδες που επιταχύνουν φοβισμένες.
«Σταματάνε και μας τραβάνε με τα κινητά τους, λες κι είμαστε ζώα σε τσίρκο. Τι κοιτάτε, ρε;», λέει ο Χρήστος. «Να τους γράψεις ότι μπορεί και σ' αυτούς να συμβεί», λέει ο Μάριος.
«Δεν θέλω να πω τίποτα σε κανέναν, θέλω μόνο λίγο νερό, μπορείς να μου φέρεις;» λέει η Ιζαμπέλα.

Της κρίσης τα απόνερα

Αστετοι, Αθήνα
ΦΩΤ.: ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΘΙΟΥΔΑΚΗΣ
Ευτυχώς, δεν είναι μόνον αυτές οι ματιές. Είναι και οι πολίτες που προσφέρονται να βοηθήσουν, που φέρνουν κουβέρτες και ζεστά τσάγια, που ρωτούν τους εργαζομένους του μετρό αν χρειάζονται ένα χέρι βοήθειας.
Και κάπως έτσι ο Τάκης λέει: «Να γράψετε, ρε παιδιά, αν είναι να βοηθήσει κάπως αυτό, να σας μιλήσουμε».
Ο καθένας τους -όπως και οι χιλιάδες άλλοι στους δρόμους της μητρόπολης- είναι μια ιστορία που μιλάει άλλοτε για την ανεργία κι άλλοτε για την ακραία φτώχεια, άλλοτε για την εξάρτηση κι άλλοτε για το ψυχικό νόσημα.
Ολες αυτές οι ιστορίες μαζί συνθέτουν το φαινόμενο της αστεγίας. Και η Αθήνα -αντιμέτωπη πια για τα καλά με το φαινόμενο μετά από επτά χρόνια λιτότητας- απειλείται από έναν χιονιά αγριότερο από την «Αριάδνη»: να παγώσει εντός της, να συμφιλιωθεί με την αστεγία και να συνηθίσει.