Άστεγος.gr... Άνεργος.... Ανασφάλιστος.... Στηρίζουμε τους συμπολίτες μας που βρέθηκαν από την μια μέρα στην άλλη χωρίς στέγη... χωρίς εργασία..... χωρίς ιατροφαρμακευτική ασφάλεια με τις σοσια-ληστρικές και τελευταία συριζέικες πολιτικές συνεπικουρούμενες από έναν άκρατο νεοφιλελευθερισμό.... Φωτογραφία: Herni Cartier Bresson
.......................* κιτρινισμένες λιθογραφίες * για τον Άνθρωπο και τις αξίες που χάνονται στην εποχή μας...
..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη... Νίκος Μπελογιάννης

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2018

Έλληνας, 18- 44 ετών, το προφίλ του σημερινού άστεγου

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Έλληνας, 18- 44 ετών, το προφίλ του σημερινού άστεγου 

Το υπουργείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης αποκωδικοποίησε το προφίλ του άστεγου στην χώρα μας, μέσω έρευνας σε συνεργασία με το Πάντειο Πανεπιστήμιο. 

Στην έρευνα συμμετείχαν οι δήμοι: Αθήνας, Θεσσαλονίκης, Πειραιά, Ηρακλείου, Νέας Ιωνίας, Τρικάλων και Ιωαννίνων. Η έρευνα κατέγραψε συνολικά 1645, αστέγους εκ των οποίων οι 691 βρίσκονται στον δρόμο, ενώ οι 954 σε δομές. 
 Οι περισσότεροι άστεγοι, όπως καταγράφηκε από την έρευνα, είναι ελληνικής καταγωγής και άντρες, ενώ σημειώνεται ότι όταν στο παρελθόν, και ειδικότερα πριν την υπογραφή του Μνημονίου, οι περισσότεροι άστεγοι ήταν μετανάστες. 
 Όσον αφορά στην ηλικία των αστέγων, πρώτα στη λίστα είναι άτομα ηλικίας 18-44 ετών, ενώ ένα μικρότερο ποσοστό είναι συνταξιούχοι. Μεγάλο ποσοστό του άστεγου πληθυσμού καταγράφηκε -όπως ήταν φυσικό- στην Αθήνα (793 άτομα, εκ των οποίων οι 353 βρίσκονται στο δρόμο). Στη Θεσσαλονίκη, ο πληθυσμός αυτός αντιστοιχεί σε 380 άτομα με τους 100 να ζουν στον δρόμο και 126 σε κοινωνικές δομές. 
Στο Ηράκλειο Κρήτης ο αριθμός των αστέγων φτάνει τους 119, στα Ιωάννινα τους 30, στα Τρίκαλα τους 35 και στη Νέα Ιωνία τους 23. Ο βασικός λόγος που τους οδήγησε στον δρόμο ήταν οι σοβαρές οικονομικές δυσκολίες και η ανεργία, όπως κατεγράφη. 


Πηγή: www.lifo.gr

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018

ΕΝΟΣ ΚΑΚΟΥ ΜΥΡΙΑ ΕΠΟΝΤΑΙ




...................ΕΝΟΣ ΚΑΚΟΥ ΜΥΡΙΑ ΕΠΟΝΤΑΙ
Άμα κόψει τις συντάξεις, τα περισσότερα γηροκομεία και οίκοι ευγηρίας θα πετάξουν τους γέρους στο δρόμο. Διότι το "τζάμπα" πολλοί το έσπειραν.... αλλά δεν φύτρωσε.

Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2018

Το γιλέκο των αγγέλων: Ένας αποχαιρετισμός από έναν δικό μας άνθρωπο για έναν δικό μας άνθρωπο...


Το γιλέκο των αγγέλων: Ένας αποχαιρετισμός 
από έναν δικό μας άνθρωπο για έναν δικό μας άνθρωπο...


Τον περασμένο Φεβρουάριο, η Ελένη και η κ.Τερέζα πούλησαν μαζί «σχεδία» στη συμβολή των οδών Βουκουρεστίου και Πανεπιστημίου, στο πλαίσιο της δράσης «πωλητής για μία ώρα». 
Τα γέλια αντηχούσαν, θαρρείς, σε όλη την πόλη, η χαρά φώτιζε τα πρόσωπά τους. Να που η ζωή έμοιαζε να χαμογελά στην Ελένη, επιτέλους. Μέσα Απρίλη όλα ανατράπηκαν. Ή, μάλλον, σταμάτησαν ξαφνικά, βίαια. 
Ένα βράδυ διέσχιζε τη Χαμοστέρνας, όταν ένα αυτοκίνητο παραβίασε τον κόκκινο σηματοδότη και της έκοψε το νήμα της ζωής. Ήταν μόλις 53 χρονών.

~~~~~~~~~
Το γιλέκο των αγγέλων

Ένας αποχαιρετισμός από έναν δικό μας άνθρωπο για έναν δικό μας άνθρωπο, με ένα αίσθημα αγάπης πιο δυνατό από το θάνατο.
Είναι ακριβώς πριν από τέσσερα χρόνια όταν διάβηκε το κατώφλι της «σχεδίας», με κάποια ντροπή και συστολή είναι η αλήθεια, και φόρεσε για πρώτη φορά το κόκκινο γιλέκο. Όσο τίποτε άλλο, ήθελε να ξαναρχίσει μια ήρεμη και φυσιολογική ζωή, να αφήσει πίσω τους εφιάλτες του παρελθόντος, να ξανακερδίσει την ίδια της τη ζωή. Για εκατοντάδες ώρες βρισκόταν εκεί, στους δρόμους της πόλης, σε διασταυρώσεις και πλατείες, σε στάσεις λεωφορείων, έξω από μετρό, με τη «σχεδία» ανά χείρας, προσφέροντας απλόχερα το χαμόγελό της και τα χρώματα της ελπίδας που άρχισαν να ζωγραφίζονται ξανά στο πρόσωπό της.
«Ως άμυνα, είχα γίνει αντικοινωνικός άνθρωπος. Πλέον, απολαμβάνω την επαφή μου με τον κόσμο. Ξαναβρήκα το χαμόγελο που είχα χάσει», μας είχε πει, μεταξύ άλλων, για τη ζωή της, στην τελευταία σελίδα του τεύχους Ιανουαρίου (#55).
Η δημοσίευση της ιστορίας της Ελένης είχε και συνέχεια. Λίγες μόλις μέρες μετά την κυκλοφορία του τεύχους, δεχθήκαμε ένα τηλεφώνημα. Ήταν από την αναγνώστριά μας κ. Τερέζα Ξαγοράρη. Μας εξομολογήθηκε ότι συγκλονίστηκε από την ιστορία της Ελένης. Τη θυμόταν, αφού είχε αγοράσει περιοδικό από τα χέρια της, και θέλησε να τη βοηθήσει.
Ανέλαβε, λοιπόν, να της πληρώσει τα πολλά ενοίκια και τους λογαριασμούς που όφειλε και την είχαν φέρει στα πρόθυρα της έξωσης. Πήγε, μάλιστα, και ένα βήμα παραπέρα, καταβάλλοντας και ενοίκια για τους επόμενους μήνες, μέχρι τον Ιούνιο. «Θέλω να τη βοηθήσω σαν να είμαι η μητέρα της και αυτή την πράξη τη θεωρώ υποχρέωση στους ανθρώπους που δοκιμάστηκαν και δοκιμάζονται καθημερινά». Έκλαιγε η Ελένη όταν της το είπαμε από το τηλέφωνο, αλλά και την επόμενη μέρα που ήρθε στο γραφείο: «Δεν μπορώ ακόμα να το πιστέψω», μας έλεγε. «Δεν έχω λόγια να περιγράψω το πώς νιώθω για αυτή τη γυναίκα. Θα της σταθώ σαν να είμαι κόρη της. Ευχαριστώ και τη “σχεδία”, χωρίς αυτήν δεν θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο».
Τον περασμένο Φεβρουάριο, η Ελένη και η κ. Τερέζα πούλησαν μαζί «σχεδία» στη συμβολή των οδών Βουκουρεστίου και Πανεπιστημίου, στο πλαίσιο της δράσης «πωλητής για μία ώρα».
Τα γέλια αντηχούσαν, θαρρείς, σε όλη την πόλη, η χαρά φώτιζε τα πρόσωπά τους. Να που η ζωή έμοιαζε να χαμογελά στην Ελένη, επιτέλους. Μέσα Απρίλη όλα ανατράπηκαν. Ήι, μάλλον, σταμάτησαν ξαφνικά, βίαια.
Ένα βράδυ διέσχιζε τη Χαμοστέρνας, όταν ένα αυτοκίνητο παραβίασε τον κόκκινο σηματοδότη και της έκοψε το νήμα της ζωής. Ήταν μόλις 53 χρονών.
Βουβαμάρα, απέραντη θλίψη.
Λίγες ημέρες αργότερα, ένας φάκελος έφτασε στο γραμματοκιβώτιο της «σχεδίας». Αφορούσε την Ελένη. Ήταν το αποχαιρετιστήριο γράμμα της κυρίας Ξαγοράρη.
~~~~~~~
«Σ’ ΑΓΑΠΩ»

«Ελένη μου, καλό μου κορίτσι, “παιδί μου”. Ήσουν ένα κόκκινο γιλέκο που έγραφε στην καρτούλα το όνομά σου. Περίμενες υπομονετικά να δώσεις τη “σχεδία” σ’ αυτούς που περνούσαν αδιάφοροι από μπροστά σου ή στους λίγους που την αγοράζουν χαρίζοντάς σου κι ένα χαμόγελο. Μόλις πριν από λίγους μήνες, διάβασα την ιστορία της ζωής σου. Έτσι σε γνώρισα, έτσι σε έμαθα και τον Απρίλιο στις 18 σε χάνω. Τέσσερις μήνες, μία απλή γνωριμία μας, που σε έκανε να πεις στο τεύχος #56 της “σχεδίας”: “Θα της σταθώ σαν να είμαι κόρη της”. Σε κάποιο τηλεφώνημά μας, σου είπα κι εγώ: “Σκέψου ότι θα μπορούσα να είμαι η μαμά σου, που έχασες πριν από λίγους μήνες”.
Σ’ ευχαριστώ που θα ήθελες να σταθείς δίπλα μου. Θα χρειαζόμουν και εγώ τώρα, στην ένατη δεκαετία της ζωής μου, μία νέα γυναίκα 52 ετών όπως εσύ να μου χαμογελάει. Τώρα που βελτιώθηκε το πρόβλημα και με τα διάφορα χρέη σου. Θα μου έδινες δύναμη σε πολλά. Όταν διάβασα τη ζωή σου, σε φαντάστηκα σαν κι εκείνο το αρνάκι που χάθηκε από το κοπάδι, μόνο, έρημο, τρομαγμένο, βασανισμένο που ο ίδιος ο Χριστός το έψαξε, το βρήκε, το πήρε στην αγκαλιά Του και το γύρισε στο ποίμνιό Του. Όχι για πολύ, όμως. Έφυγες με τον ίδιο τραγικό τρόπο όπως ο σύντροφός σου, όταν νιόπαντρη ακόμα τον έχασες από τροχαίο. Τώρα φοράς το γιλέκο της “σχεδίας”, μόνο που είναι άσπρο, για να μην ξεχωρίζεις από τους αγγέλους του ουρανού.
Μπορείς τώρα που είσαι κοντά στον Θεό να ζητάς την προστασία Του για τους ανθρώπους της “σχεδίας” που σας βοηθούν, για τους συναδέλφους σου πωλητές που προσπαθούν να ζήσουν με αξιοπρέπεια, για τη οικογένεια του αδερφού σου, και αν θέλεις να με θυμάσαι και μένα, όπως εγώ θα σε επικαλούμαι στη προσευχή μου σαν να είσαι κοντά μου, όπως όταν πρωτοειδωθήκαμε σ’ εκείνο το σφιχταγκάλιασμα την 10η Φεβρουαρίου που φόρεσα το γιλέκο σου σαν εθελόντρια, λίγο πριν σου το παραδώσω. Πόνεσα πολύ που έφυγες τόσο γρήγορα από κοντά μας, όμως είμαι περήφανη που σε γνώρισα, έστω για τόσο λίγο. Είσαι μια ηρωίδα της ζωής. Έπεσες πολλές φορές, πάλεψες, σηκώθηκες και στάθηκες στα πόδια σου με αξιοπρέπεια. Λυπάμαι που δεν θα μπορείς, καλό μου κορίτσι, να μου σταθείς σαν “κόρη μου” γιατί ο Θεός σε ήθελε κοντά Του. Παρόλο που δεν μπορώ να πάρω τη θέση της αγαπημένης σου μητέρας, άφησέ με να σου πω “σ’ αγαπώ” και σου εύχομαι αιώνια γαλήνη.
“Η μαμά σου”
Τερέζα Ξαγοράρη».
__________
*Το κείμενο αυτό δημοσιεύεται στο τρέχον τεύχος της "σχεδίας" μας (#60, Ιούνιος 2018, σελ. 20, "Το γιλέκο των αγγέλων"). Για την Ελένη.
**Η εικονογράφηση (με τίτλο "Αόρατος Πωλητής") είναι έργο των Αλέξανδρου Μαρούση και Παναγιώτη Παπαματθαίου, από το διαγωνισμό Young Lions του 2013.
http://kinisienergoipolites.blogspot.com/…/blog-post_259.ht…

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018

Ο ΑΣΤΕΓΟΣ...


    ΠΟΙΗΣΗ    

        Ο ΑΣΤΕΓΟΣ...
Άστεγος ονείρων και ψωμιού
περιφέρεται στους δρόμους
της πολιτείας
κουβαλώντας το σπίτι του στο χέρι,
ένα μεγάλο χαρτόκουτο
μέσα του
να θεωθεί η νύχτα
του κρύου και της βροχής...
Και την ημέρα τείνοντας το χέρι
ή ζωγραφίζοντας
ή τραγουδώντας,
να κρατηθεί παλεύει της αξιοπρέπειας
μη το δάκρυ του κυλισθεί στο πρόσωπο,
και κάψει την ομορφιά της απελπισίας του,
που να τη χαρίσει δεν θέλει
στους περαστικούς...
Αλήθεια σας λέγω
εκεί το Μεγαλείο της Ζωής!
Κι απέναντί της
η λάμπουσα βιτρίνα
με τους πολλούς ορόφους,
όπου ανεβοκατεβαίνουν
κυβερνώντες κι Αφεντικά,
ακριβά για την φτώχεια
φορώντας...πονεμένα δάκρυα!
Νίκος Δημογκότσης

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

Χανιά: Η στάση ζωής ενός άστεγου στην Αθήνα, έγινε μάθημα ζωής για τους μαθητές του Γυμνασίου Βρυσών



Χανιά | Η στάση ζωής ενός άστεγου στην Αθήνα, έγινε μάθημα ζωής για τους μαθητές του Γυμνασίου Βρυσών // «Φτωχός είμαι αλλά κλέφτης δεν είμαι»... (Η συμπεριφορά του άστεγου ανθρώπου αλλά και επίσης των μαθητών είναι συγκινητική και άξια επαίνου... 
-Δ.Τζ.)
~~~~~~~~~~~
Σε τέτοιες ιστορίες δεν χρειάζεται καν πρόλογος…
Ο τρόπος με τον οποίο οι μαθητές του Γυμνασίου Βρυσών περιγράφουν τη στάση ενός συνανθρώπου μας που παρέδωσε σε μαθήτρια το χαμένο της κινητό τα λέει όλα:
«Oταν η αξιοπρέπεια είναι ο ρομαντισμός της εποχής μας …πρέπει να επιβραβεύεται…
Σε μια σεμνή τελετή, εκεί κάπου στα σοκάκια της Αθήνας…εκεί σε ενα δρόμο στο Μοναστηράκι, η ομάδα του Γυμνασίου Βρυσών ευχαρίστησε το «δικό» της ήρωα, τον ήρωα των αξιών …το ρακοσυλλέκτη και άστεγο κ. Γιάννη Π.
Του είχαν υποσχεθεί ότι θα ανταμώσουν ξανά. Καλούδια από την Κρητική Γη, λίγη τσικουδιά, κρασί, παξιμαδάκια, τυρί και μαρμελάδα ήταν ο χαιρετισμός των παιδιών και των καθηγητών από το Γυμνάσιο Βρυσών…και μια κάρτα με λόγια καρδιάς και ευχαριστίες από την μαθήτρια που έχασε το κινητό της….που ;;; στην Αθήνα… στη διάρκεια μιας εκπαιδευτικής επίσκεψης… και όμως το βρήκε… χάρη στο ήθος του κ Γιάννη…
«Φτωχός είμαι αλλά κλέφτης δεν είμαι» μας, είχε πει όταν τον συναντήσαμε την πρώτη φορά που μας παράδωσε το κινητό.

Σαν να μας περίμενε. Συναισθήματα χαράς, αμηχανίας αλλά και συγκίνησης είναι αυτά που χαρακτηρίζουν τη στιγμή της συνάντησης.
Ήταν από τις μεγάλες στιγμές της φετινής μας σχολικής χρονιάς…ετσι απλά γιατι μια πράξη κάνει τη διαφορά…
Για το Γυμνάσιο Βρυσών»
Η μαθητική ομάδα και οι συνοδοί καθηγητές: Νεκταρία Αρχοντάκη- Χημικός, Κουτσουπάκης Χαράλαμπος - Μαθηματικός, Κορτσιδάκη Ευτυχία καθ. Φυσικής Αγωγής.

_________

Πρόστιμα και φυλακίσεις αντιμετωπίζουν οι άστεγοι στην Αγγλία, μάλλον γιατί δεν ήταν αρκετά άξιοι ώστε να έχουν δικό τους σπίτι

ΕΙΔΗΣΕΙΣ


Την εικόνα των πόλεών τους άρχισαν να φροντίζουν οι αρχές της Αγγλίας, απομακρύνοντας τους άστεγους από τους δρόμους, όχι για να τους οδηγήσουν σε κάποιο κατάλυμα, αλλά στη φυλακή.
Ο αριθμός των αστέγων στην Αγγλία έχει αυξηθεί κατά 73% τα τελευταία τρία χρόνια και έτσι οι αρχές άρχισαν να τους βάζουν πρόστιμα και να τους φυλακίζουν. Τα πρόστιμα τα οποία μπορεί να φτάνουν και τις 1.100 λίρες, έχουν επιδοθεί κατά εκατοντάδες από το 2014.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ενός άστεγου στο Gloucester, ο οποίος καταδικάστηκε για επαιτεία, με το δικαστή που τον έστειλε φυλακή, να δηλώνει “Θα στείλω έναν άνθρωπο στη φυλακή, γιατί ζητούσε φαγητό ενώ πεινούσε”.
Η επαιτεία και το να κοιμάσαι σε δημόσιους χώρους, σε ορισμένες περιφέρειες της Αγγλίας τιμωρείται με πρόστιμο 100 λιρών, ενώ αν δείξεις επανειλημμένα παραβατική συμπεριφορά (δηλαδή αν συνεχίσεις να κοιμάσαι σε δημόσιους χώρους και δεν αγοράσεις ένα δικό σου σπίτι), μπορεί να έρθεις αντιμέτωπος με πρόστιμο 1.000 λιρών και 5ετή φυλάκιση.
Ο αριθμός των αστέγων στην Αγγλία υπολογίζεται ότι φτάνει τους 4.751 ανθρώπους, αυξημένος κατά 73% από το 2015.

spasmenoparathyro