____________________________________________________________________________________________________________
Άστεγος.gr...Άνεργος....Ανασφάλιστος.... Στηρίζουμε τους συμπολίτες μας που βρέθηκαν από την μια μέρα στην άλλη χωρίς στέγη... χωρίς εργασία..... χωρίς ιατροφαρμακευτική ασφάλεια με τις σοσια-ληστρικές και τελευταία συριζέιικες πολιτικές συνεπικουρούμενες από έναν άκρατο νεοφιλελευθερισμό....
________________________________________________________________________
Καλώς Ήρθατε
.......................* κιτρινισμένες λιθογραφίες * για τον Άνθρωπο και τις αξίες που χάνονται στην εποχή μας...
..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη... Νίκος Μπελογιάννης

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017

Κοπή πίτας και λαχειοφόρος αγορά στο στέκι «π»

 δομές αλληλεγγύης

Εδώ και λίγους μήνες δημιουργήθηκε το «π», ένα στέκι γειτονιάς ανοιχτό και φιλόξενο στα Πατήσια (Καμπούρογλου 44 και Σαμαρά) που αποδεικνύει ότι μέσα σε δύσκολες συνθήκες η συλλογικότητα και η αλληλεγγύη μπορούν να είναι η απάντηση.
Με στόχο να δημιουργηθεί ένας χώρος που θα βάλει το λιθαράκι του για την κοινωνία που οραματιζόμαστε, το στέκι στεγάζει προβληματισμούς και διεκδικήσεις σε τοπικό ή κεντρικό επίπεδο, δομές και δράσεις αλληλεγγύης αλλά και δίνει μια πολιτιστική ανάσα που τόσο έχουμε ανάγκη σ’ αυτούς τους καιρούς.
Ο νέος χώρος χωράει όσους και όσες στις εποχές της κρίσης προσπαθούν να ανιχνεύσουν έναν άλλο τρόπο ζωής βασισμένο στην αλληλεγγύη, την κοινή δράση, τον δημοκρατικό διάλογο, όσους και όσες εξακολουθούν να αντιστέκονται σε απάνθρωπες και άδικες μνημονιακές πολιτικές, ρατσιστικές-φασιστικές-σεξιστικές αντιλήψεις, λογικές καταστολής και περιορισμού των δικαιωμάτων καθώς και σε ό,τι υποβαθμίζει ακόμα περισσότερο την περιοχή που ζούμε.
Μέσα στους τρεις μήνες λειτουργίας του έχουν ήδη γίνει τα πρώτα βήματα καθώς έχουν οργανωθεί συζητήσεις πάνω σε επίκαιρα θέματα, αλλά και λειτουργούν πλέον τέσσερις σταθερές εβδομαδιαίες δραστηριότητες:
• Προβολές ταινιών με ελεύθερη είσοδο κάθε Παρασκευή, ώρα 20:00
• Δωρεάν μαθήματα σε παιδιά δημοτικού κάθε Σάββατο ώρα 12:00
• Δωρεάν μαθήματα Τάι Τσι κάθε Τρίτη ώρα 18.30
• Μαθήματα σκάκι κάθε Δευτέρα ώρα 18.30
Αύριο (Σάββατο 4 Φλεβάρη) στις 8 το βράδυ το στέκι θα πραγματοποιηθεί η κοπή πίτας για το 2017, κατά τη διάρκεια της οποίας μπορείτε να προσφέρετε προϊόντα για τη λαχειοφόρο αγορά που έχει στόχο την απαραίτητη οικονομική ενίσχυση του εγχειρήματος.
♦ Το στέκι «π» είναι ανοικτό κάθε Τρίτη και Παρασκευή (18.00-23.00)
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Για ό,τι ενώνει τους ανθρώπους

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Φωτογραφίζει με πάθος τους άστεγους του Λος Αντζελες

     ΗΠΑ, άστεγοι, φωτογραφία    

astegos-usa6.jpg

Αστεγος- ΗΠΑΣυνάντησα τον Jerome μια δύσκολη μέρα για αυτόν. Οταν τον ρώτησα σε ποιο σχολείο πήγε, ξέσπασε σε κλάματα..

Ο Φρανκ είναι ένας «νουάρ» αστυνομικός στους δρόμους του Λος Αντζελες, ταυτόχρονα όμως ένας ευαίσθητος και ταλαντούχος φωτογράφος.
Περνάει πολύ χρόνο με τους άστεγους στους δρόμους του Λος Αντζελες.
Εχει αναπτύξει προσωπική σχέση με αυτούς τους ανθρώπους και από τις φωτογραφίες φαίνεται πόσο τον εμπιστεύονται και του επιτρέπουν να φωτογραφίσει τις ψυχές τους.
Αστεγος- Λος Αντζελες
Οταν ξεκινήσαμε να μιλάμε στο inbox του Instagram και μου είπε ότι είναι αστυνομικός, μου θύμισε τον Πάκο, τον πρωταγωνιστή του βιβλίου «Το μαύρο Αλγέρι» του Μορίς Ατιά.
Ο Πάκο, γιος Ισπανού αναρχικού, είναι αστυνομικός, αλλά το μεγάλο του πάθος είναι οι τέχνες και ο κινηματογράφος.
Αστεγη στο Λος ΑντζελεςΔεν θυμάμαι το ονόμά της, της έδωσα λίγα χρήματα για τα Χριστούγεννα | 
⚫ Φρανκ, ποιο ήταν το κίνητρο να ασχοληθείς με τη φωτογραφία;
Ενας φίλος φωτογράφος είδε εικόνες που είχα τραβήξει με το κινητό και μου είπε ότι είχα καλό μάτι για φωτογραφία...
Μου είπε ότι θυσιάζω το ταλέντο μου με το τηλέφωνο και ξεκίνησε να μου εξηγεί τις βασικές γνώσεις που χρειάζονται για να φωτογραφίσεις με μια κανονική φωτογραφική μηχανή.
Με μεγάλο ενθουσιασμό και περιέργεια ξεκίνησα να φωτογραφίζω χειροκίνητα και να «συλλαμβάνω» μια εικόνα με τον τρόπο που τα μάτια τη βλέπουν.
Αστεγος - Λος ΑντζελεςΠήγαινε στην περιοχή Boston γιατί κατάγεται από κει. Δεν μου είπε το όνομά του, το κράτησε για τον εαυτό του | 
⚫ Τι σημαίνει η φωτογραφία για σένα;
Σ' ένα κομβικό σημείο της ζωής μου έπεσα σε αδιέξοδο στην προσωπική μου ζωή, μία κατάσταση που πραγματικά μου προκαλούσε θλίψη...
Τελικά πήρα τη ζωή μου πίσω και αυτό μ' έκανε πιο δυνατό και ταυτόχρονα πιο συμπονετικό για τους ανθρώπους που υποφέρουν από κατάθλιψη και είναι δυστυχισμένοι.
Αστεγος - Λος ΑντζελεςΔεν μου είπε το όνομά του, μιλήσαμε για μπέιζμπολ, καθώς ακούγαμε ραδιόφωνο που είχε κρεμασμένο στον λαιμό του | 
Οι δύσκολες στιγμές της ζωής μου δεν συγκρίνονται στο ελάχιστο με τις δύσκολες στιγμές άλλων ανθρώπων σ' αυτόν τον κόσμο.
Είχα πάντα οικογενειακή στήριξη, οι άνθρωποι των δρόμων έχουν μόνο τον εαυτό τους για να ξεπεράσουν τους δύσκολους καιρούς...
Με τη φωτογραφική μου μηχανή θέλω να δείξω τον πόνο και τη μοναξιά που βιώνουν οι άστεγοι, για να μην ξεχνάμε αυτούς που υποφέρουν.
Αστεγη- Λος ΑντζελεςΣυνάντησα την Ελίζαμπεθ στο Montclair. Τη ρώτησα αν πεινούσε για να της αγοράσω φαγητό, είπε ότι δεν πεινούσε αλλά λίγα ψιλά θα τα εκτιμούσε. Εθισμένη σε χημικές ουσίες | 
 Αν θέλετε να δείτε τη δουλειά του Frank Montes κάντε αναζήτηση στο Instagram. Η ταυτότητα του είναι: @3m_streetexposure/If you want to see the work of Frank Montes search Instagram. Id: @3m_streetexposure

Frank is the «Noire Cop», a sensitive and talented photographer who works in the streets of L.A. as a police officer.
He spends a lot of time with the homeless people of Los Angeles and he has personal relationship with them, that's why they trust him and let him take pictures of their souls.
When we started chatting and he told me that he is a police-officer, he reminded me of Paco, the basic character of the black Alger (Alger la Noire), a noir novel written by Maurice Attia.
Paco is a police officer, son of a spanish anarchist during the spanish civil war, but into arts and especially movies.

What was the motive to start photography?

I had a friend photographer who saw some of my pictures on my phone and told me I had a very good eye for photography....He told me I was wasting talent taking pics with my phone....he started showing me the basics of shooting with a real camera.... I became intrigued with trying to shoot in manual mode and capturing an image the way your eye sees it....

What photography means to you?

At one point in my life I hit a crossroad in my personal life that was really depressing to me.....
I eventually got my life back together.... it made me stronger and at the same time more compassionate for those living a life of depression and unhappiness.... My hard times didn't even come close to the hard times others have in this world......
I had family support. Those in the streets have no one but themselves to get through their tough times... I wanted to show the pain and the loneliness of the homeless with my camera so we don't forget those who are suffering...
___________

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

Οι άστεγοι της Αθήνας τις άγριες νύχτες της «Αριάδνης»

astegos_1.jpg

Ακόμα και με πολλούς βαθμούς κάτω από το μηδέν υπάρχουν συμπολίτες μας 
που κοιμήθηκαν σε σταθμούς μετρό ή και στις μόνιμες καβάντζες τους | ΦΩΤ.: ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΘΙΟΥΔΑΚΗΣ
Ο χιονιάς αυτός ήταν μια κάποια λύσις. Δεν ξέρω πώς θα φαινόταν στον Καβάφη η παράφραση των «βαρβάρων» του, αλλά δεν μπορώ να σταματήσω να τη σκέφτομαι όσο οι ώρες περνούν και η «Αριάδνη» δεν απλώνει τον μίτο της στην Αθήνα.
Αν κανείς πιστέψει τα μίντια, δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα άλλο παρά τον χιονιά για να δούμε άσπρη μέρα: όπως άλλοτε κονταροχτυπιούνταν οι σεισμολόγοι, τώρα είναι οι μετεωρολόγοι οι σταρ της μικρής οθόνης.
Κι όπως λατρεύουμε να μισούμε ο ένας τον άλλον, τώρα είναι και ο χιονιάς που θα μας διχάσει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και η καινούργια θνησιγενής μας λατρεία έγινε το τσεκάρισμα της θερμοκρασίας στα κινητά μας τηλέφωνα.
Ο χιονιάς αυτός ήταν μια κάποια λύσις στην γκρίζα μας καθημερινότητα. Αλλά ενύχτωσε κι ο χιονιάς δεν ήρθε (στην Αθήνα, πάντα).
Αστεγοι, Αθήνα
ΦΩΤ.: ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΘΙΟΥΔΑΚΗΣ
Ηρθε όμως μια παγωνιά απίστευτη κι έβαλε την πόλη βαθιά στα διαμερίσματα και στα σπίτια της. Στον δρόμο έμειναν εκείνοι που ζουν εκεί: οι ανέστιοι της Αθήνας.
Κι όσοι από αυτούς δεν φιλοξενούνται σε ξενώνες, δεν εγκαταλείπουν έτσι εύκολα τις καβάντζες τους.
Ο Μιχάλης, που περπατάει απόψε μαζί μας στην έρημη Αθήνα, είναι πωλητής του περιοδικού δρόμου «Σχεδία». Ζει στον δρόμο από τότε που του έκλεψαν το επαγγελματικό φορτηγό του κι έχασε τη δουλειά του. Τώρα φιλοξενείται σ' έναν από τους ξενώνες.
«Σε εντυπωσιάζει η θερμοκρασία γιατί δεν έχεις συνηθίσει, εμείς αντέχουμε και υπό το μηδέν», λέει ο Μιχάλης. «Είναι τρομακτικό όταν πρωτοβγαίνεις στον δρόμο, νιώθεις απελπισμένος. Ωστόσο, υπάρχουν και δομές και υποδομές και ΜΚΟ και εθελοντές και άνθρωποι που θα σε στηρίξουν. Μπορείς να το παλέψεις και να ξανασταθείς στα πόδια σου».

«Μη μας ξεφτιλίζετε...»

Αστεγοι, Αθήνα
ΦΩΤ.: ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΘΙΟΥΔΑΚΗΣ
Η ματιά του Μιχάλη είναι σίγουρα μαχητική κι αισιόδοξη. Στον αντίποδα ακριβώς βρίσκονται τα μάτια του Μάριου, της Ιζαμπέλας, του Τάκη, του Χρήστου.
Τέσσερις άνθρωποι που βρήκαν καταφύγιο στο μετρό της Ομόνοιας, έναν από τους τρεις σταθμούς που έμειναν ανοιχτοί όλη τη νύχτα.
«Τι θέλετε, ρε, να δείτε κι εσείς την ξεφτίλα και να τη φωτογραφίσετε;» Ο Τάκης είναι 36 χρόνων και ζει τα τελευταία πέντε χρόνια στον δρόμο. Απόψε έχει ξαπλώσει σ' αυτή τη γωνιά του μετρό.
Εχει καλούς λόγους να είναι θυμωμένος: το σημείο βρίσκεται σε κοινή θέα και το μόνο που προσφέρει μια κάποια ιδιωτικότητα στους ανθρώπους είναι μια κορδέλα.
Στο Μοναστηράκι, μόνο ένας άνθρωπος έχει ξαπλώσει στο σημείο που έχει παραχωρηθεί κάτω από τη σκάλα που οδηγεί στην αποβάθρα προς Κηφισιά.
Αστεγοι
ΦΩΤ.: ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΘΙΟΥΔΑΚΗΣ
Στο Μεταξουργείο, στα εκδοτήρια, μπροστά από τα έργα του Φασιανού, κάποια ελάχιστα τετραγωνικά έχουν αποκλειστεί με κορδέλα και μια φωτοτυπία εξηγεί: «χώρος προσωρινής φιλοξενίας αστέγων».
Το έργο -από τη μακρινή πια εποχή του 2001 και της ισχυρής Ελλάδας- λέγεται «Ο μύθος της γειτονιάς μου» και πλέον γίνεται στοιχείο μιας άλλης, καινούργιας εικόνας: το όλο σκηνικό θα μπορούσε και να επιγράφεται «Ο μύθος της χώρας μου».
Ομως, νομίζω, είναι κυρίως τα βλέμματα των άλλων που κάνουν τη συνθήκη εξευτελιστική και τους ανθρώπους που προσπαθούν να κοιμηθούν στην Ομόνοια θυμωμένους.
Είναι τα κορίτσια με τα καλά τους φορέματα για τη σαββατιάτικη βόλτα που χαχανίζουν, είναι οι μεσόκοποι που κουνούν το κεφάλι, είναι οι γιαγιάδες που επιταχύνουν φοβισμένες.
«Σταματάνε και μας τραβάνε με τα κινητά τους, λες κι είμαστε ζώα σε τσίρκο. Τι κοιτάτε, ρε;», λέει ο Χρήστος. «Να τους γράψεις ότι μπορεί και σ' αυτούς να συμβεί», λέει ο Μάριος.
«Δεν θέλω να πω τίποτα σε κανέναν, θέλω μόνο λίγο νερό, μπορείς να μου φέρεις;» λέει η Ιζαμπέλα.

Της κρίσης τα απόνερα

Αστετοι, Αθήνα
ΦΩΤ.: ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΘΙΟΥΔΑΚΗΣ
Ευτυχώς, δεν είναι μόνον αυτές οι ματιές. Είναι και οι πολίτες που προσφέρονται να βοηθήσουν, που φέρνουν κουβέρτες και ζεστά τσάγια, που ρωτούν τους εργαζομένους του μετρό αν χρειάζονται ένα χέρι βοήθειας.
Και κάπως έτσι ο Τάκης λέει: «Να γράψετε, ρε παιδιά, αν είναι να βοηθήσει κάπως αυτό, να σας μιλήσουμε».
Ο καθένας τους -όπως και οι χιλιάδες άλλοι στους δρόμους της μητρόπολης- είναι μια ιστορία που μιλάει άλλοτε για την ανεργία κι άλλοτε για την ακραία φτώχεια, άλλοτε για την εξάρτηση κι άλλοτε για το ψυχικό νόσημα.
Ολες αυτές οι ιστορίες μαζί συνθέτουν το φαινόμενο της αστεγίας. Και η Αθήνα -αντιμέτωπη πια για τα καλά με το φαινόμενο μετά από επτά χρόνια λιτότητας- απειλείται από έναν χιονιά αγριότερο από την «Αριάδνη»: να παγώσει εντός της, να συμφιλιωθεί με την αστεγία και να συνηθίσει.

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

Η Αθήνα γεμάτη αστέγους αλλά ξοδεύονται 170.000 ευρώ για το event της Πρωτοχρονιάς...



Η Αθήνα γεμάτη αστέγους αλλά ξοδεύονται 170.000 ευρώ για το event της Πρωτοχρονιάς... (Που θα πάει... Θα σηκωθούν μια μέρα οι πέτρες και θα τσακίσουν όλους αυτούς που διαχειρίζονται με τέτοιο αισχρό τρόπο χρήματα που ανήκουν στο λαό! Θα σηκωθούν οι πέτρες αφού δεν σηκώνονται οι άνθρωποι...
 Δ.Τζ.)
Μετά το «φιάσκο» και το ράβε ξήλωνε με την Ρόδα στο Σύνταγμα, ο δήμος Αθηναίων συνεχίζει να βρίσκεται στο επίκεντρο μετά την αποκάλυψη του ποσού, το οποίο ετοιμάζεται να ξοδέψει για το εορταστικό event της Πρωτοχρονιάς στο Θησείο. 
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της ΕΦ.ΣΥΝ, το ποσό ξεπερνάει τις 170.000 ευρώ και υπάρχει η καταγγελία πως η διοργανώτρια εταιρία πήρε την δουλειά με απευθείας ανάθεση και έχει άμεση σχέση με τους καλλιτέχνες που θα λάβουν μέρος. 
Το βράδυ της παραμονής Πρωτοχρονιάς και για τη γιορτή όπου ο δήμαρχος Γιώργος Καμίνης μετρά αντίστροφα για την αλλαγή του χρόνου, είχε ήδη συμφωνηθεί η συμμετοχή των τραγουδιστριών Μαρίζας Ρίζου και Μαριέττας Φαφούτη, που θα μοιράζονταν 16.800 ευρώ. 
Ο ΟΠΑΝΔΑ (Οργανισμός Πολιτισμού Νεολαίας και Άθλησης του Δήμου Αθηναίων) έκανε την Τρίτη (27/12) δεκτή πρόταση με συνολικό κόστος που πλησιάζει τις 175.000 ευρώ και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων παρουσίαση από τον Θοδωρή Αθερίδη και την πρώην δημοτική σύμβουλο Αθηναίων, Σμαράγδα Καρύδη, τραγούδι από τον Κωστή Μαραβέγια και εμφάνιση του Τάκη Ζαχαράτου.
Το πρόγραμμα προτάθηκε να ονομαστεί «Βουαλά η Αθήνα». Η αμοιβή των καλλιτεχνών θα φτάσει τις 47.740 ευρώ χωρίς να περιλαμβάνεται η αμοιβή Μαραβέγια που κατά πληροφορίες φθάνει τις 9.000 ευρώ. Αν προστεθούν σε αυτά τα χρήματα τα ποσά που έχουν προβλεφθεί για τον τεχνικό εξοπλισμό, τις ανάγκες της παραγωγής, τα σκηνικά, την αμοιβή του γραφείου παραγωγής και την τηλεοπτική κάλυψη από το σταθμό Action 24, το ποσό φτάνει τις 175.000 ευρώ. 
Όλα αυτά σε μια Αθήνα που μαστίζεται από την οικονομική κρίση και υπάρχουν εκατοντάδες άστεγοι, για τους οποίους μάλλον αρκούν οι θερμαινόμενοι χώροι που ανοίγουν τις κρύες μέρες...

~~~~~~~~~

Δημήτρης Κ. Τζανακάκης 
Θα κάθεται βέβαια αυτός ο θλιβερός Καμίνης να λέει πως αυτά τα τόσο προκλητικά πανάκριβα τα οργανώνει για την ..."ψυχαγωγία" του κόσμου, όμως ούτε ψυχαγωγία -με την έννοια της αγωγής της ψυχής- μπορούν να θεωρηθούν αυτά τα ολιγόωρα προγράμματα, ούτε τίποτα άλλο εξυπηρετούν παρά την "αρπαχτή" ολίγων... Είναι ύβρις προς το λαό μας που ταλαιπωρείται, είναι ύβρις προς τους άστεγους, τους άνεργους, τους άσιτους... Είναι μια βαριά πρόκληση που πρέπει και να σταματήσει και να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι της... Υπάρχουν πολλοί τρόποι να "εορτάσουν" οι δήμοι αν πραγματικά το θέλουν και να το επιτύχουν σχεδόν ανέξοδα!... Δυστυχώς έχουμε πέσει σε αναίσχυντα λαμόγια διαχρονικά και σε όλα τα επίπεδα...
____________________

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2016

Τα Χριστούγεννα των φτωχών…

      Αφιέρωμα                
  του Γιώργου Καραβιώτη (*)



Κι αυτά τα Χριστούγεννα… ο μικρός Ιησούς μας επισκέπτεται και κτυπάει ξανά την πόρτα της καρδιάς μας… Και προσκαλεί τους έχοντες και κατέχοντες να δώσουν ζεστασιά και χαρά στ’ αδέλφια του… στους φτωχούς και τους πεινασμένους… στους άστεγους και τους ταλαίπωρους της ζωής… στους άρρωστους… στους κτυπημένους από το AIDS… στους χρήστες ναρκωτικών… Και κτυπά και ξανακτυπά για συμπόνια και ευσπλαχνία… και μας θυμίζει την δυστυχία των φυλακισμένων… και μας καλεί να ντύσουμε και να φιλοξενήσουμε τους μετανάστες… τους ξένους… και να τους δώσουμε ότι έχουμε… ότι μπορούμε… 
Κι αυτά τα Χριστούγεννα, ο μικρός Ιησούς απλώνει και το χέρι του στα πεινασμένα παιδιά, στα σκελετωμένα από την ανέχεια και τη στέρηση και κλαίοντας, σκουπίζει απαλά τα λιγοστά δάκρυά τους… 
Και καθαρίζει τις πληγές τους με κρασί και λάδι… και πλύνει τα πανέμορφα προσωπάκια τους… και μας καλεί να τα ντύσουμε και να καθίσουμε μαζί τους …μας καλεί να δειπνήσουμε μαζί τους… να τους δώσουμε χαρά …να τραγουδήσουμε …να γελάσουμε να τα γεμίσουμε με ελπίδα… 
Κι αυτά τα Χριστούγεννα μας θυμίζουν ότι πρέπει να δώσουμε από το περίσσευμα της καρδιάς μας… για να σβήσει ο πόνος και η μοναξιά… για να φύγει η θλίψη …για ξαναγεννηθεί η ελπίδα… για να γεμίσει ο κόσμος ξανά με ειρήνη… για να λάμψουν τα μάτια των κατατρεγμένων και των προσφύγων… 
Δύο χιλιάδες δεκαέξι χρόνια μετά… ο Βασιλιάς της Ειρήνης , μας ξαναθυμίζει το πραγματικό νόημα της γέννησής του… εκεί στο φτωχικό σπήλαιο… και φυτεύει στη συνείδησή μας πολλά δεντράκια, που έχουν τις λέξεις φτώχεια και μοναξιά… κι άλλα με τις λέξεις κρύο και παγωνιά και στέρηση… δεντράκια ειρήνης και συμπόνιας… δεντράκια αγάπης και καλοσύνης… δεντράκια φιλανθρωπίας… δεντράκια και λουλουδάκια του καλού… 
Κι αυτά τα Χριστούγεννα….ο μικρός Ιησούς της αγάπης περιδιαβαίνει στα μέρη της φτώχειας και του πόνου και των πολέμων… και παρακάθεται στις σκηνές με τα τσιγγανόπουλα και ξενυκτά μαζί τους…. και συντροφεύει στα νοσοκομεία τους άρρωστους… και δίνει ελπίδα στους φυλακισμένους… Και συντροφεύει τους άστεγους της Αθήνας και της Ευρώπης… και περνά από κάθε μικρή και μεγάλη πόλη του κόσμου… και κάθεται και ξαγρυπνά μαζί τους… και σκεπάζεται με τις χαρτόκουτες… εκεί στο «σπιτάκι» τους …κάτω από τις σκάλες των πολυκατοικιών… στα παγκάκια και τις βιτρίνες των καταστημάτων… στις πλατείες και στα εγκαταλελειμμένα αυτοκίνητα… Κι αυτά τα Χριστούγεννα… τα Χριστούγεννα των φτωχών του κόσμου… ο μικρός Ιησούς… ο πατέρας και αδελφός μας περιδιαβαίνει όλες τις γειτονιές του κόσμου… και κτυπά… και ξανακτυπά την πόρτα της καρδιάς μας… και μας καλεί ονομαστικά… και μας προσκαλεί να δώσουμε… να προσφέρουμε ότι έχουμε… ότι μπορούμε… 
Ας δώσουμε, λοιπόν, λίγα χρήματα στο φτωχό και κατατρεγμένο της γειτονιάς μας…λίγο ψωμί…λίγα ρούχα…ένα παλτό για το κρύο…μια κουβέρτα…μια γωνιά για φιλοξενία…ένα ζεστό πιάτο φαγητό…λίγο νερό…ένα καλό λόγο…λέξεις για θάρρος και ελπίδας…λέξεις χαράς και ειρήνης… 
Αυτό είναι το καλύτερο δώρο για τη γέννηση του μικρού Ιησού ,ένα δώρο  της αγάπης μας για να ζεστάνει τη  φτώχεια και τη μοναξιά του σπηλαίου της γέννησης…ένα δώρο αντί Χρυσού και Σμύρνας και Λιβάνου…ένα δώρο για τους φτωχούς αδελφούς μας…του αδελφούς του Χριστού της Αγάπης !! Χρόνια Πολλά σε όλους μας !

 _______________

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2016

Πήγαν να ανάψουν φωτιά για να ζεσταθούν και παραλίγο να καούν 4 άστεγοι στα Χανιά...



 (Όταν σε μια πολιτεία δεν μπορεί, δεν θέλει, δεν ξέρει, δεν..., δεν..., να εξασφαλίσει στέγη για κάθε πολίτη, τότε σ' αυτή την πολιτεία και οι δημοτικές της αρχές και εξουσίες, και οι κυβερνήσεις της έχουν ΑΠΟΤΥΧΕΙ οικτρά... Είναι επιπλέον ΝΤΡΟΠΗ για τα Χανιά, οι ξενοδόχοι των οποίων μπορούν να φιλοξενούν (και να εισπράττουν βέβαια...) χιλιάδες των χιλιάδων τουρίστες να μη ...μπορούν να εξασφαλίσουν ένα κρεβάτι σ' ένα δωμάτιο με ζεστασιά στους ανθρώπους αυτούς... Το τι κάνει επίσης η εκεί Εκκλησία, είναι κι αυτό απορίας άξιον.. 
Δ.Τζ.)

  Η είδηση από τον "Αγώνα της Κρήτης"    

Με το κρύο να είναι τσουχτερό και τα σχέδια για δημιουργία νυκτερινού καταφυγίου με διευρυμένες αρμοδιότητες να υπάρχουν μεν, αλλά δίχως να έχει λειτουργήσει ακόμα, πολλοί είναι οι άστεγοι της πόλης μας που ψάχνουν τρόπους να ζεσταθούν για να μη πεθάνουν από το κρύο.

Αυτή φαίνεται ότι ήταν η αιτία της πυρκαγιάς που ξέσπασε το πρωί της Πέμπτης σε ημιτελής οικοδομή, στην οδό Μανουσογιαννάκηδων στο Φράγκικο Χανίων.
Οι τέσσερις άνθρωποι που έμεναν εντός της μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο Χανίων με αναπνευστικά προβλήματα. Να σημειώσουμε ότι στο συγκεκριμένο κτίριο βρίσκουν καταφύγιο και άλλοι άστεγοι ενώ αιτία της φωτιάς, ήταν αυτοσχέδιο μέσο θέρμανσης.
Να σημειώσουμε ότι στο σημείο έσπευσαν δύο οχήματα της πυροσβεστικής που έθεσαν άμεσα τη φωτιά υπό έλεγχο πριν δημιουργηθει κίνδυνος για άλλα κτίρια.
Τα παράπονά τους εξέφρασαν οι κάτοικοι της περιοχής αλλά και οι ιδιοκτήτες του ακινήτου σημειώνοντας τους κινδύνους που δημιουργούνται τόσο για αυτούς αλλά και για την ίδια την ασφάλεια των άστεγων.